Bajkami, które również można polecić dzieciom są bajki z serii Bob budowniczy – bajki te opowiadają o przygodach sympatycznego Boba,  właściciela firmy budowlanej oraz jego ekipy.

Podsumowując powiedzieć można, że bajki dla dzieci oprócz tego, że są dla nich na pewno rozrywką mogą również rozwijać pamięć, wyobraźnie i wrażliwość na otoczenie. Bajką która ma takie cechy niewątpliwie jest bajka tomek i przyjaciele.

Jeśli zastanowić się chwilę nad tym pytaniem można dojść do wniosku, że nic nie można już stworzyć – ponieważ wszystko zostało już wymyślone, a teraz da się jedynie korzystać z tego niezwykle bogatego dorobku, by przerabiać, dodawać, modyfikować. Można się zgodzić z takim zdaniem lub nie, ale można też mimo wszystko próbować iść krok dalej, ku nowemu i nieznanemu.
Można też spojrzeć na to zagadnienie z drugiej strony – na każdy fragment ludzkiej działalności. Rozciągając ten problem na sztukę, literaturę, muzykę i tak dalej można powiedzieć również, że wszystko już było i nic nie będzie. A jednak co jakiś czas pojawia się ktoś, kto dokłada swoją cegiełkę do ogromnego muru ludzkich osiągnięć. A więc można stworzyć coś, co nawet jeśli nie jest całkowicie nowe, to jednak dodaje coś dotąd nieznanego. Można to łatwo stwierdzić na podstawie muzyki (nie tej z radia), w której co rusz słychać inspirację nową technologią. Kwestia dziecięcych rozrywek wbrew pozorom nie jest od wysokiej sztuki tak bardzo daleka. Trzeba sobie powiedzieć jasno, że zwyczajne kolorowanki nie są może sztuką przez duże S, ale są przecież przeznaczone do czegoś zupełnie innego. Mają dzieciom dawać rozrywkę oraz je uczyć. Podobnie rzecz się ma z grami oraz bajkami dla dzieci. Prowadzą one często do bardzo konkretnej wiedzy, nawet takiej, że takie kategorie usług jak pomoc drogowa Poznań uwzględnia w swoim rozwoju budując coraz większe i szersze drogi. Dzieci mogą się czasem dowiedzieć dlaczego w Warszawie tworzą się duże korki, a do Krakowa turyści przyjeżdżają częściej niż do Wrocławia. Z całą pewnością jeszcze wszystko nie zostało powiedziane.

—

Autorem artykułu jest Mariusz Wodel

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Trudno w 100% zabezpieczyć przed nimi pociechę. Przestrzeganie jednak kilku zasad bezpiecznego korzystania z Internetu może ograniczyć ryzyko zetknięcia się z niewłaściwymi treściami przez dziecko.

Oto kilka zasad bezpiecznego korzystania z Internetu przez dzieci:

1. Ustal z dzieckiem zasady korzystania z Internetu. Możecie je spisać i powiesić na ścianie w pokoju z komputerem. Rozmawiaj z dzieckiem o internetowych zagrożeniach. Nie ma sensu ich ukrywać, wytłumacz dlaczego powinno uważać na szkodliwe treści i unikać ich,
2. Ustaw komputer w ogólnodostępnym pokoju. Dzięki temu będziesz mieć większą kontrolę nad internetową aktywnością pociechy,
3. Uczul dziecko, by nie podawało w Internecie imienia i nazwiska, adresu zamieszkania, numeru telefonu itp. Powinno też chronić swój adres email i nie podawać go bez powodu w formularzach na stronach WWW oraz obcym osobom. W szczególności dziecko nie powinno wpisywać nigdzie poufnych danych, jeśli korzysta z Internetu w kafejce internetowej i innych miejscach publicznego dostępu do Sieci.
4. Poznaj internetowych znajomych dziecka. Uświadom go, że nie zawsze ludzie w internecie są tymi, za których się podają. Rówieśnik może okazać się 40 letnim mężczyzną.. Jeśli będzie chciało się spotkać z kimś poznanym w Internecie, niech zrobi to za Twoją zgodą i w obecności kogoś dorosłego lub zajomych.
5. Ustal ramy czasowe, w których dziecko może korzystać z Sieci.
6. Nie wyręczaj się komputerem w opiece nad dzieckiem. Rodzice często traktują telewizor jak opiekunkę dziecka. Nie jest to dobre, aczkolwiek treści w telewizji są w pewien sposób kontrolowane, natomiast w Internecie dziecko ma dostęp do wszelkich bulwersujących treści.
7. Korzystaj z Internetu razem z dzieckiem. Poznasz jego zainteresowania i jednocześnie możesz je właściwie ukierunkować. To także dobra okazja do poszerzenia swojej wiedzy o komputerach i Internecie.
8. Jeśli zauważysz szczególnie niebezpieczne strony lub inne jakieś niepokojące zdarzenia w Internecie, zgłoś to organizacjom zajmującym się ich zwalczaniem. Zwróć dziecku uwagę, że Internet nie jest anonimowy. pamiętaj też, że dziecko może być nie tylko ofiarą ale również sprawcą cyberprzestępstwa (np. udostępniając innym piracką muzykę lub programy)
9. Zapewnij bezpieczeństwo dziecku instalując program kontrolujące wyświetlanie stron i czas dostępu do Internetu. Jednym z takich programów jest Opiekun Dziecka w Internecie. Znajdziesz go na stronie www.opiekun.pl.

Zasady zasadami, jednak przede wszystkim należy rozmawiać z dziećmi i uświadamiać je, jakie treści mogą znaleźć w Sieci. Dzieci muszą wiedzieć, że nie wszystkie informacje w Internecie są prawdziwe i powinny umieć je oceniać. Najlepszą profilaktyką zagrożeń internetowych jest obry kontakt z dzieckiem i edukacja.

Osoby zarabiające na takich treściach „dbają”, by trafiały do jak największej liczby użytkowników Internetu. Dziecko może szukać materiałów do nauki czy też informacji o ulubionym piosenkarzu, a z dużym prawdopodobieństwem może trafić na stronę pornograficzną. Szczególnie bulwersująca jest pornografia dziecięca. W Polsce karane jest nie tylko utrwalanie, produkowanie, sprowadzanie i udostępnianie treści pornograficznych z udziałem małoletniego poniżej 15 lat, ale także samo ich posiadanie i przechowywanie.

Z badań przeprowadzonych przez Fundację Kidprotect i portalu Onet.pl wynika, że w ciągu 1 miesiąca Polacy około 18.000 razy szukają treści związanych z pornografią dziecięcą. Niemal ciągle media donoszą o policyjnych akcjach związanych z pedofilią, zarówno za granicą jak i w Polsce. Jak widać problem ten w ostatnim czasie ma tendencję narastającą.

Negatywny wpływ pornografii na jej użytkowników jest bardzo duży. Rozbudzenie zainteresowania treściami pornograficznymi w młodym wieku ma szczególnie destrukcyjne skutki. Pornografia bowiem:

• Fałszuje obraz kobiet i mężczyzn. Kobieta ukazywana jest jako przedmiot pożądania, jej znaczenie jako jednostki ludzkiej zostaje zredukowane. Pornograficzne materiały często ukazują także przemoc fizyczną wobec kobiet. Prowadzi to do stworzenia wizerunku kobiety uległej, mającej satysfakcję z używania wobec niej przemocy. Mężczyźni z kolei w pornografii są twardymi facetami zaspokajającymi własne potrzeby seksualne nie licząc się z kobietami. Współżycie seksualne jest wyprane z uczucia i głębszych relacji między dwojga ludźmi.
• Zachęca do zachowań seksualnych. Osoby oglądające treści pornograficzne aprobują przedmałżeńskie kontakty seksualne, antykoncepcję, przemoc fizyczną i psychiczną oraz aborcję. Deklarują także mniejszą chęć posiadania potomstwa.
• Przyczynia się do powstawania i pogłębiania patologii seksualnych. Materiały pornograficzne sprawiają, że jej odbiorcy poszukują coraz to nowszych i silniejszych wrażeń. Sprzyja to rozwojowi patologii i przemocy seksualnej, w tym gwałtów i seksualnego wykorzystywania dzieci.
• Przyczynia się do seksualnego wykorzystywania dzieci przez produkcję materiałów pornograficznych z udziałem najmłodszych, zachowania pedofilskie i kazirodcze jak również przez seksualne rozmowy i zachowania dorosłych na oczach dzieci. Dzieci mające kontakt z pornografią stają się szczególnie podatne na seksualne propozycje dorosłych oraz próbują naśladować zachowania przedstawione w takich materiałach.
• Zniekształca rozwój osobowości przez naruszenie poczucia własnej wartości osób mających styczność z pornografią. Uzależnia od zachowań seksualnych.

Tak rozległe szkodliwe następstwa częstego kontaktu z pornografią, szczególnie w przypadku dzieci sprawiają, że jest to największe zagrożenie w Internecie. Pornografia łączy się z przemocą, alkoholem, nikotyną, narkotykami. Z tego też względu kontakt z nią ma nadzwyczaj destruktywne następstwa.

Jak więc widać ochrona dzieci przed pornografią w Internecie  ma istotne znaczenie dla ich prawidłowego rozwoju psychicznego, seksualnego jak i społecznego. Pornografia uderza bowiem we wszystkie te sfery.

Oprócz pornografii dzieci łatwo mogą natrafić na strony z przemocą, zdjęcia zmasakrowanych ofiar wypadków samochodowych, strony www i fora dyskusyjne z wulgarnym słownictwem, strony sekt, bojówek neonazistowskich propagujących przemoc i rasistowskie poglądy.

Aby ochronić dziecko przed pornografią i innymi szkodliwymi treściami w Internecie, warto skorzystać z programów do kontroli rodzicielskiej blokujących dostęp do niecenzuralnych treści. Jednym z takich programów jest Opiekun Dziecka w Internecie – www.opiekun.pl . Można wtedy bez obaw pozwolić dziecku na odkrywanie Internetu.

Jedną z pierwszych osób prowadzących badania nad internetowym nałogiem jest amerykańska psycholog dr Kimberly Young. Według niej uzależnienie od Internetu może być definiowane jako zaburzenie kontroli impulsów nie zatruwające organizmu. Wpływa ono na pogorszenie funkcjonowania człowieka w różnych sferach życia: społecznej, zawodowej i psychologicznej .

Kimberly Young wskazuje kryteria, z których pięć musi być spełnionych, aby można było powiedzieć o uzależnieniu. Aby rozpoznać, czy Twoje dziecko jest uzależnione od Internetu, odpowiedz sobie na następujące pytania:

1. Czy czujesz że Twoje dziecko jest zaabsorbowane Internetem (myśli o poprzednich, bądź następnych pobytach w sieci)?
2. Czy czuje potrzebę używania Internetu przez coraz dłuższe okresy czasu ?
3. Czy wielokrotnie miało nieudane próby kontroli, ograniczenia czasu lub zaprzestania korzystania z Internetu?
4. Czy dziecko czuje się niespokojne, markotne, zirytowane, przygnębione gdy nie może korzystać z Internetu?
5. Czy pozostaje w sieci dłużej niż pierwotnie planowało?
6. Czy ryzykuje utratę znajomości z przyjaciółmi, zaniedbuje naukę z powodu Internetu?
7. Czy oszukuje Cię, aby ukryć narastający problem Internetu?
8. Czy używa Internetu jako sposobu na ucieczkę od problemów lub sposobu na pogorszony nastrój (uczucia bezradności, winy, lęku, depresji)?

Young twierdzi, że jeśli osoba, biorąc po uwagę okres ostatniego roku, odpowie na pięć z powyższych twierdzeń „tak”, to jest uzależniona od Internetu. Cierpi na syndrom „Pathological Internet Use” czyli patologicznego korzystania z Internetu. Jeśli zauważysz powyższe objawy u swojego dziecka może to być alarmującym sygnałem, że spędza w Internecie zbyt wiele czasu i może być już uzależnione od Sieci.

Co zrobić, jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko jest uzależnione od Internetu?

Na początku warto powiedzieć, że początkujący internauci z reguły przeżywają fascynację Internetem. Nie oznacza to automatycznie uzależnienia. Dopóki Internet nie przeszkadza w codziennym życiu, nie ma powodów do zmartwienia. O uzależnieniu można mówić, gdy z powodu Internetu dochodzi do notorycznego zaniedbywania nauki, pracy czy rodziny.

Internetoholizm często dotyka osób i dzieci, które mają już inne problemy np. emocjonalne, a uzależnienie od Internetu jest odzwierciedleniem tego, co w nich się dzieje. Należy dowiedzieć się w pierwszej kolejności czy dziecko ma jakieś problemy. Być może są to kłopoty w szkole, problemy w kontaktach z innymi, niskie poczcie własnej wartości a może niewłaściwe relacje rodzinne. Spróbuj dowiedzieć się czy jakaś sytuacja nie wpływa na dziecko negatywnie i porozmawiaj z nim o tym. Internet może być nie przyczyną, a skutkiem, ucieczką od problemów.

W tej sytuacji nacisk należy położyć na poprawę radzenia sobie z frustracjami, stresującymi sytuacjami czy konfliktami. Sprzyja to wyjściu z nałogu. Można również ustalić z dzieckiem ograniczenie czasu spędzanego przez nie w Internecie, zachęcać do podjęcia innych form aktywności w rzeczywistym świecie (kółka zainteresowań, basen itp.). Całkowite zabranianie korzystania z Sieci nie doprowadzi to do poprawy sytuacji a może stworzyć dodatkowe problemy i konflikty. To tak jakby zabraniać alkoholikowi pić alkohol. Jeśli nie sięgniemy do przyczyn nałogu, taką postawą na dłuższa metę nic nie wskóramy.

Pomocne w kontroli czasu dostępu dziecka do Internetu są specjalne programy. Jednym z nich jest Opiekun Dziecka w Internecie, program do kontroli rodzicielskiej blokujący szkodliwe treści internetowe i umożliwiający ograniczenie czasu spędzanego przez dziecko w Sieci. Więcej o programie dowiesz się na stronie www.opiekun.pl

Nie chodzi w tym karaniu o to żebyśmy to my się lepiej poczuli – to powinno być najmniej istotne, lecz o to by nauczyć dziecko tego, że tak się nie robi i żeby w przyszłości nie uczyniło złego czynu ponownie. Jeśli robimy dziecku awanturę z nieopanowanym gniewem, tylko po to żeby rozładować swoją złość to nie uczymy go niczego dobrego.
W takim gniewie mówimy rzeczy nieracjonalne, bo często stosuje się wtedy słynną zasadę, która przytaczana jest często na przykładzie wojska:
„1. Dowódca ma zawsze rację.
2. Kiedy dowódca nie ma racji to patrz punkt 1.”
Tak, w takim nieopanowanym gniewie stosujemy taką właśnie zasadę. Dziecko próbuje wtedy przytaczać swoje argumenty, jednak rodzic ich nie słucha, ponieważ jest przejęty swoim gniewem i za wszelką cenę forsuje swoje argumenty nawet w sposób nieracjonalny i w swoich argumentach może się okazać, że są one nieprawdziwe a wyżej wymienioną zasadę forsuje się krzykiem wręcz wrzaskiem. Dziecko znajduje wówczas luki w naszych słowach i zaczyna się czuć niesprawiedliwie oskarżone. I całość, lub część tej awantury wyczuwa jako niesłuszne oskarżenie. Jeśli jednak nasze argumenty są racjonalnie i adekwatne do całego karcenia dziecko zaczyna rozumieć, że postąpiło źle a nie szuka luk w naszym oskarżaniu. Gniew jest niezgodą na jakieś zło, jeśli wybuchamy z byle głupoty wielkim gniewem to raczej to my mamy problem ze sobą aniżeli dzieci. Dziecko gdy widzi wielki gniew z byle drobiazgu może też powielać takie zachowanie wśród domowników a później w szkole uważając to za coś normalnego, skoro rodzice tak czynią co chwilę. Rośnie wówczas mały złośnik wymuszający wszystko krzykiem, wrzaskiem. Myślę, że nikt z nas nie chciałby, by nasze dzieci tak zdobywały świat…
Sprawy załatwiane w gniewie może i odniosą skutek, ale przy okazji takiego nieopanowanego zachowania spalamy wszystko co jest dookoła i po takiej awanturze zostaje jak po bitwie, pożarze pożoga dymy, niesmak i trzeba wszystko budować od nowa.

Dziecko za złe przewinienie musi być karane, trzeba czasem krzyknąć, to nie ulega wątpliwości. Rodzice stosujący zupełny brak karności sami sobie robią krzywdę. Gdy dziecko jest małe jest trochę jak biała karta, to co wpiszemy w nią sami, własnym przykładem będzie procentowało, lub pokutowało w tym dziecku przez długi okres, lub przez całe jego życie.

Zasady muszą być konsekwentnie egzekwowane inaczej dziecko zacznie nami rządzić i nas denerwować. Wówczas narażamy się na to, że będziemy rozdrażnieni, niezadowoleni i stale na granicy nieopanowanego gniewu, a dziecko im starsze tym bardziej będzie niezależne i bardziej będzie umiało stawiać opór naszym nieracjonalnym argumentom w czasie takich gwałtownych kłótni.
Jeśli jednak dziecko nauczymy od małego szacunku dla dorosłych, nie pozwolimy mu na wszystko co zechce, wówczas nie dość, że nie rozpuścimy dziecka, to jeszcze sami będziemy mieć spokojniejsze życie. To taka inwestycja w przyszłość. Teraz trzeba się trochę więcej namęczyć żeby później było znacznie lepiej. Nie jest to łatwe, gdyż życzymy naszemu dziecku jak najlepiej, chcemy, żeby niczego mu nie brakło, żeby żyło mu się jak najlepiej, jak najłatwiej. Musimy więc uważać, żeby nie stało się tak, że z „miłości” rozpuszczamy zasady i pobłażamy dziecku. Wtedy miłością już to nie będzie, gdyż dobrobyt choć pomaga, jednak może dziecka nauczyć błędnego rozumowania, że mu się wszystko należy i kiedy wejdzie w życie zderzy się z brutalną rzeczywistością a poza tym nie będzie umiał nawet okazać rodzicom wdzięczności za ich trud wychowania – bo przecież mu się to należy.

www.dla-dzieci.com.pl

—

Tanie kredyty hipoteczne

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Wszystkie artykuły tutaj prezentowane są powiązane z tematyką dziecięcą – bajkami, grami dla dzieci, stronami przyjaznymi dzieciom zabawkami i wielu innym.